Nie zgadzam się z przekonaniem, że jeśli masz polski akcent, to koniecznie musisz się go pozbyć. Znam wiele osób, które mówią po angielsku genialnie, prowadzą spotkania, prezentują swoje firmy, rozmawiają z klientami - i nadal bez problemu można usłyszeć, że pochodzą z Polski.
I co z tego? Ich angielski działa. Są rozumiane, potrafią przekazać dokładnie to, co chcą, i polski akcent w niczym im nie przeszkadza.
Problem zaczyna się gdzie indziej.
Czasem tak bardzo powtarzamy sobie, że „akcent nie ma znaczenia”, że przestajemy zwracać uwagę na wymowę. A to nie jest dokładnie to samo.
5 WAŻNYCH ZMIAN WYMOWY
1. Nie wymawiaj tak mocno końcówek.
Angielskie spółgłoski na końcu wyrazów są często krótsze i mniej mocno wypuszczane niż po polsku. Nie oznacza to jednak, że można je całkowicie połknąć. Końcówka nadal musi być słyszalna, ponieważ czasem to właśnie ona pozwala rozpoznać słowo albo odróżnić je od innego.
Powiedz na głos:
work – good – stop
Spróbuj zakończyć każde słowo krótko. Nie przeciągaj ostatniej spółgłoski i nie dodawaj po niej dodatkowej samogłoski. Końcówkę urywamy szybciej, ale nadal powinna być czytelna.
2. Angielskie T i D nie brzmią dokładnie jak polskie T i D.
Czubek języka powinien znaleźć się nie bezpośrednio na zębach, ale trochę wyżej – na niewielkim wałku tuż za nimi. Zmiana jest naprawdę niewielka, ale wpływa na brzmienie całego słowa.
Możesz sprawdzić ją na przykładach:
ten – time – day – do
Powiedz je najpierw tak jak zwykle. Następnie przesuń czubek języka nieco wyżej i spróbuj jeszcze raz.
3. Angielskie R nie jest polskim R.
Nie musisz od razu mówić z idealnym brytyjskim czy amerykańskim R. Warto jednak wiedzieć, że w języku angielskim nie rolujemy go tak jak po polsku. Język cofamy i nie dotykamy nim podniebienia.
Poćwicz na słowach:
red – right – really
Nie musisz od razu uzyskać idealnego brytyjskiego lub amerykańskiego R. Najpierw skup się na tym, żeby nie rolować go tak mocno jak po polsku.
4. TH to nie T, F ani W.
Tutaj ułożenie języka może już realnie wpłynąć na to, czy zostaniesz dobrze zrozumiany. TH ma dwa warianty, ale w obu delikatnie wystawiamy czubek języka między zęby.
W słowach think, three, teeth przepuszczasz powietrze, ale nie uruchamiasz głosu. Jeśli przyłożysz palce do gardła, nie powinna pojawić się wyraźna wibracja. W słowach they, this, other język zostaje w tym samym miejscu, ale dodajesz głos – wtedy poczujesz wibrację.
Porównaj:
three /θriː/ – trzy
tree /triː/ – drzewo
Jeśli schowasz język, think może zacząć brzmieć jak „fink”, three jak „fri” lub "tri", a they jak „wej” albo „dej”. Rozmówca prawdopodobnie czasem domyśli się znaczenia z kontekstu. Ale nie zawsze – szczególnie podczas rozmowy telefonicznej, spotkania online albo w hałaśliwym miejscu.
Wiem, wystawianie języka może na początku wyglądać dziwnie. Bez odpowiedniego ułożenia języka nie powstanie jednak prawidłowe TH.
5. IT to nie EAT.
Dźwięk /ɪ/ w słowie it nie jest naszym wyraźnym, polskim „i”. Jest krótszy, bardziej rozluźniony i znajduje się trochę pomiędzy polskim „i” i „y”.
Jeśli wypowiesz go zbyt długo, możesz zmienić znaczenie słowa.
Porównaj:
it /ɪt/ – to
eat /iːt/ – jeść
Podobna różnica pojawia się w parach:
ship – sheep
sit – seat
live – leave
To właśnie jeden z tych przypadków, w których wymowa przestaje być wyłącznie kwestią akcentu. Jeśli dwa różne dźwięki wymawiasz identycznie, rozmówca może usłyszeć zupełnie inne słowo.
Krótkie ćwiczenie angielskiej wymowy
Na koniec spróbuj powiedzieć:
They think it is really good.
W tym jednym zdaniu znajdziesz:
- dźwięczne TH w słowie they,
- bezdźwięczne TH w słowie think,
- krótkie /ɪ/ w think oraz it,
- angielskie R w really,
- końcowe D w słowie good.
Najpierw powiedz zdanie tak jak zwykle. Następnie powtórz je wolniej, świadomie zmieniając ułożenie języka.
Jeśli chcesz popracować nad wymową skontaktuj się ze mną, możesz umówić się na kurs wymowy indywidualnie lub w grupie. Wystarczy kilka lekcji, żeby realnie zauważyć różniecę.
Tutaj skontaktujesz się ze mną kontakt
Miłego trenowania,
Sara Duda